FEATURES

สัมภาษณ์ "ทหารรับจ้างผู้ล้มเหลวในภารกิจ จนต้องเข้าไปนอนในคุกขี้ไก่"

Date: 2016-01-19 14:04:57

นิค ดู ทัวต์ (อดีต) หน่วยคอมมานโดของแอฟริกาใต้ เล่าเรื่อง ล้มเหลวในภารกิจ จนต้องติดคุกแบล็ค บีช ที่ทุกคนสมญานามว่ามันคือ นรกบนดิน...

สัมภาษณ์ "ทหารรับจ้างผู้ล้มเหลวในภารกิจ จนต้องเข้าไปนอนในคุกขี้ไก่"

นิค ดู ทัวต์ ลาออกจากหน่วยคอมมานโดของแอฟริกาใต้ในปี 1994 หลังรับใช้กองทัพมา 19 ปีเต็ม ในฐานะนักรบแรมโบ้ที่เก่งที่สุด แต่เขากลับปฏิเสธที่จะวางอาวุธ หนำซ้ำยังฟอร์มทีมขึ้นมาเองภายใต้ชื่อ Executive Outcomes กลุ่มคนซึ่งกอปรไปด้วยนักรบรับจ้างฝีมือฉกาจ ซึ่งตามที่นักเขียน เจมส์ บราเบรซัน ระบุไว้ในหนังสือ My Friend The Mercenary พวกเขาเพียง 200 คน สามารถปราบบกองทัพฝ่ายกบฏ ภายใต้การบงการของ ปธน. เซียร์ร่า ลีโอน จำนวน 5,000 คน ได้อย่างราบคาบ ด้วยเหตุนี้ เมื่อไซม่อน มานน์ อดีตหัวหน้าหน่วย SAS และมาร์ค แธตเชอร์ (ลูกชาย มาร์กาเร็ต แธตเชอร์) ร่วมวางแผนการล้มอำนาจ ปธน. แห่ง อิเควตอเรียล กีนี เกาะเล็กๆ แห่งหนึ่งบนชายฝั่งตะวันตกของทวีปแอฟริกา ดู ทัวต์ จึงเป็นตัวเลือกอันดับหนึ่งของทั้งคู่ แต่ใครจะเชื่อว่าเขา และพวกจะล้มเหลวในภารกิจ และถูกส่งไปรับโทษทัณฑ์ในคุกที่ได้ชื่อว่าโหดที่สุด…

คุณเข้ามาทำอาชีพนักรบรับจ้างได้อย่างไร?
จริงๆ แล้ว (หลังลาออกจากกองทัพ) ผมกะจะไปทำฟาร์มนะ แต่ด้วยอะไรหลายๆ อย่าง ลงท้ายก็ไม่ได้ทำอย่างที่ตั้งใจไว้ หลังจากนั้นผมเลยหันไปจับงานอิสระที่ได้ใช้ทักษะความชำนาญของตัวเอง เริ่มจากไปเป็น รปภ. บริษัทเหมืองเพชรในแองโกล่า แล้วก็ค่อยๆ เปลี่ยนมาค้าอาวุธ ซึ่งทำให้ผมต้องเดินทางไปทั่วแอฟริกา แต่ก็แค่ช่วงสั้นๆ จนกระทั่งมาเกิดเรื่องที่ อิเควตอเรียล กินี

แล้วคุณไปจงเกลียดจงชังอะไร ปธน. อิเควตอเรียล กินี เขานัก?
ผมไม่ได้มีอะไรเป็นส่วนตัวกับเขาหรอก แต่ด้วยความที่อยากหาเงินตั้งตัว พอ มานน์ เดินเข้ามาพร้อมกับข้อเสนอ มันก็เลยปฏิเสธยาก แต่หลังจากเหตุการณ์คราวนั้นบอกตรงๆ เข็ดไปจนตาย

สรุปว่าหน้าที่ของคุณก็คือเป็นคนจัดหาอาวุธ?
แรกๆ พวกเขาก็แค่ส่งผมเข้าไปดูลาดเลาว่ามันพอมีทางเป็นไปได้ไหมที่จะทำภารกิจนี้ แต่เผอิญ มานน์ เขาหาอาวุธไม่ได้ เขาก็เลยมาขอให้ผมช่วย

แล้วคุณทำไงล่ะ?
ผมก็ติดต่อไปที่คนรู้จักใน ซิมบับเว เพื่อให้เขาจัดหาของที่ต้องการ โดยไม่จำเป็นต้องผ่านขั้นตอนการขอใบอนุญาตจากทางรัฐบาล ทั้งที่รู้ทั้งรู้ว่ามันผิด แล้วผมเองก็ไม่นิยมเรื่องใต้โต๊ะ แต่ทำไงได้ล่ะในเมื่อมันเป็นกฎ (ในวงการค้าอาวุธไม่มีอะไรที่ได้มาฟรีๆ) แล้วการซื้อทีละล็อตใหญ่ๆ มันจะได้ราคาดีกว่า

แล้วไหงเรื่องมันดันกลับตาลปัตรได้?
มีคนโทรมาหาผมบอกว่าคนของเราที่ ไนโรบี (ประเทศเคนย่า) กำลังตกที่นั่งลำบาก โชคดีที่อาวุธถูกส่งออกไปหมดแล้ว ใครก็สาวมาไม่ถึงตัวผม ผมตายใจคิดแบบนั้นจนรุ่งขึ้นถึงมาเริ่มผิดสังเกต เมื่อมีตำรวจบุกมาค้นบ้านแล้วก็ยึดพาสปอร์ตผมไปหมด

คุณก็เลยโดนจับ…
ครับ แต่ผมปฏิเสธทุกข้อหา กระทั่งพวกนั้นเริ่มซ้อมคนของเราบางคนเพื่อเค้นความจริง อย่าง จับแขวนห้อยหัวแล้วช็อตด้วยไฟฟ้าจนกว่าจะยอมรับสารภาพ สองในนั้นซักทอดผม แม้แต่ มานน์ ก็เอากับเขาด้วย เจอหลักฐานมัดตัวเสียแน่นขนาดนั้นใครจะไปดิ้นหลุดล่ะ

คิดจริงๆ เหรอว่าถ้า มานน์ ไม่โบ้ยชื่อคุณแล้วคุณยังจะรอด?
ผมก็สงสัยเหมือนกัน ก่อนหน้าที่จะลงมือ มานน์ ได้แจ้งแผนการของเราไปให้กับหน่วยข่าวกรองทุกประเทศ ทุกคนรู้ ทางอเมริการู้ แอฟริกาใต้กับแองโกล่าก็รู้ แม้แต่รัฐบาลอังกฤษเอง มานน์ ก็ยังยืนยันว่ารู้และหนุนหลัง เขาเลยดึงดันให้เราเดินหน้าต่อ แล้วสุดท้ายเป็นไงล่ะ พอเกิดเรื่อง… หายหัวหมด

เกิดเหตุการณ์อะไรขึ้นเมื่อพวกนั้นจับคุณขังคุก แบล็ค บีช? ที่ถูกมองว่าไม่ต่างอะไรจากนรกบนดิน…
ฝันร้ายชัดๆ วันแรกๆ ผู้คุมใช้กุญแจมือล็อคแขนขาพวกเราไว้ด้วยกัน บางคนถึงกับหนังฉีกเปิดเห็นถึงกระดูกเลย ขยับเขยื้อนก็ไม่ได้ นอนก็ไม่ได้ สภาพความเป็นไปภายในคุกมันเลวร้ายมาก โดยเฉพาะช่วงสองสามอาทิตย์แรก แต่ในสถานการณ์แบบนั้น คุณคงมีทางเลือกไม่มากนักหรอกนอกจากทำทุกอย่างให้ดีที่สุด รึไม่ก็ตายเป็นผีเฝ้าคุก

ที่ร้ายไปกว่านั้น ปธน. ของ อิเควตอเรียล กินี เคยเป็นอดีตพัศดีที่นั่น…
เอาง่ายๆ พวกนั้นกระทืบผมจนเล็บเท้าหลุด เอาพานท้ายปืนทุบจนแขนผมเกือบหัก แถมผู้คุมบางคนพอเมาได้ที่ก็นึกสนุกไขกรงเอาปืนมาจ่อหัวผมเล่น จะเหนี่ยวไกใส่กบาลวันไหนก็ไม่รู้

จริงรึเปล่าที่ว่านักโทษในเรือนจำ แบล็ค บีช ส่วนใหญ่ติดเชื้อเอดส์?
ช่วงที่ติดอยู่ในนั้น ผมได้ยินข่าวว่ามันมีเคสกรณีนักโทษโดนข่มขืนเยอะมาก แต่โชคดีที่รอดมาได้ ไม่นับเรื่องที่ติดเชื้อไข้มาลาเรียเก้าหน หนสุดท้ายเล่นเอาผมเกือบตาย จนพวกนั้นต้องจับผมกรอกยา โคดีน (ยาบรรเทาปวดสกัดจากมอร์ฟีน) เพื่อให้ร่างกายผมฟื้นตัวจากฤทธิ์ไข้เอง

เจอใครเขม่นเข้าให้บ้างไหมล่ะในนั้น?
ความที่คดีที่ผมเข้าไปมีส่วนมันใหญ่มาก พวกผู้คุมเลยจ้องเล่นผมเป็นพิเศษ มันก็เริ่มหนักข้อขึ้นเรื่อยๆ เมื่อมีผู้คุมบางคนพยายามบังคับให้ผมเซ็นเอกสารบางอย่างแต่ถูกผมปฏิเสธ แต่คงไม่มีใครแสบเท่าไอ้ตัวที่ชอบเอาปืนจ่อหัวผมตอนเมาอีกแล้ว

ภาพสยดสยองที่สุดที่คุณเคยเห็น?
คืนที่สาม จู่ๆ ก็มีผู้คุมไขกุญแจห้องขังเข้ามาแล้วก็ลากศพนักโทษสี่คน (ซึ่งถูกขังให้อดข้าวอดน้ำตลอดสี่อาทิตย์จนตาย) ออกไปยังกับหมูกับหมา ทำราวกับพวกนั้นไม่ใช่คน ไม่รู้จิตใจพวกมันทำด้วยอะไร

มันคงยากสำหรับคุณ (หลังพ้นโทษออกมา) ที่จะกลับไปใช้ชีวิตเหมือนคนปกติ?
ก็ไม่เชิง ผมใช้เวลาส่วนใหญ่อยู่กับลูกๆ แต่ที่ยากก็คือการต้องปรับตัวให้เข้ากับการขับรถบนถนนนี่ล่ะ คงเพราะด้วยความที่ถูกขังเดี่ยวจนชินล่ะมั้ง

เสียใจไหม?
กับสิ่งที่ผมและครอบครัวของผมได้รับ?… แน่นอน แต่ถึงรัฐประหารครั้งนั้นจะไม่สำเร็จ แต่อย่างน้อยๆ มันก็นำความเปลี่ยนแปลงมาสู่ อิเควตอเรียล กินี และถ้าไม่ใช่เพราะพวกเรา ยูเอ็น ก็คงไม่หันมาดูดำดูดีปัญหาเรื่องความเลวร้ายในคุก แบล็ค บีช หรอก

ถึงวันนี้ล่ะ?
ผมล้างมือจากวงการแล้วครับ ตอนนี้ผมหันไปเปิดบริษัทขนส่งกับรับทำประกันรถอยู่ที่เยเมน ลาขาดจริงๆ ผมไม่อยากให้ครอบครัวต้องมาเดือดร้อนเพราะผม ต่อให้เงินจะดีสักแค่ไหนมันก็ไม่คุ้มกันหรอก มันเป็นบทเรียนที่ราคาแพงมาก ชาตินี้ผมไม่ขอไปยุ่งเกี่ยวกับมันอีกแล้ว

UPDATE