FEATURES

สัมภาษณ์พิเศษ “แซม พาดิลล่า” ยอดนักดับไฟป่าแห่งแคลิฟอร์เนีย

Date: 2016-01-29 13:59:18

แซม พาดิลล่า หัวหน้าหน่วยดับเพลิง จะมาเล่าเรื่องการต่อสู้กับไฟป่า ขวัญผวาในกองเพลิง และตู้เย็นเดินได้กลางถนน!

สัมภาษณ์พิเศษ “แซม พาดิลล่า” ยอดนักดับไฟป่าแห่งแคลิฟอร์เนีย

ประวัติส่วนตัว
ชื่อ : Sam Padilla
อายุ : 42 ปี
ตำแหน่ง : หัวหน้าหน่วยดับเพลิง
สังกัด : สำนักงานดับเพลิง ลอส แองเจลิส เคาน์ตี้
พื้นที่ : ลอส แองเจลิส, แคลิฟอร์เนีย

หน่วยงานของคุณต้องรับผิดชอบพื้นที่สักกี่มากน้อย?
กินอาณาเขต 2,000 ตารางไมล์ ทั่วแอลเอ. ครอบคลุมประชากรกว่าแปดล้านคน คิดเอาเองแล้วกันว่ามันหนักแค่ไหน เรามีสถานีดับเพลิงอยู่ทั้งหมด 171 แห่ง เพื่อรับมือกับทุกสถานการณ์ไล่ตั้งแต่ ไฟไหม้เรือ ไหม้ตึกรามบ้านช่อง ยันภารกิจฉุกเฉินทางการแพทย์ ไปจนถึงไฟป่าซึ่งถือเป็นงานถนัดของพวกเรา

ไฟป่ากับไฟไหม้พุ่มมันต่างกันตรงไหน?
ต่างกันก็แค่สภาพภูมิประเทศเท่านั้นล่ะครั้บ ความที่ใน แอลเอ หลายจุดจะมีสภาพเป็นแหล่งชุมชนอาศัยติดกับป่า เพราะงั้นเวลาเกิดไฟไหม้ มันจะเข้าข่ายไฟไหม้พุ่มซะมากกว่า

ฤดูไฟป่าคือช่วงไหนของปี?
หลายคนชอบคิดว่าเป็นหน้าร้อน แต่จริงๆ แล้วมันจะเกิดช่วงระหว่างเดือนกันยายนถึงมกราคม เพราะเป็นช่วงที่มีกระแสลมบก (พัดจากฝั่งออกทะเล) ที่เราเรียกว่าลม ซานต้า แอนา ลมพวกนี้จะมาพร้อมกับสภาพความแห้งแล้ง มันจะทำให้ ‘เชื้อปะทุ’ (พวกกิ่งไม้ใบหญ้าทั้งหลาย) แห้ง ติดไฟ และลุกลามง่าย บวกกับแถวนี้มันมีเนินเขากับเทือกเขาเยอะ เวลาเกิดไฟไหม้แล้วได้ลมที่ว่านี่ช่วยส่ง มันจะขยายตัวเร็วจนคุณคาดไม่ถึงเลยเชียวล่ะ

แนวโน้มของการเกิดไฟป่ามันเป็นอย่างไร?
โดยมากมักเกิดจากเหตุบังเอิญ ประกายไฟจากรถหรือเครื่องกำเนิดไฟฟ้าต่างๆ โดยเฉพาะประกายไฟที่เกิดจากการเบรกของพวกรถสิบล้อ หรือจากความรู้เท่าไม่ถึงการของพวกเด็กวัยรุ่นที่มาตั้งแคมป์ ยิ่งถ้าช่วงมีลมซานตา แอนา ด้วยนะ

เหตุการณ์ไฟไหม้ครั้งเลวร้ายสุดที่คุณเคยเจอ?
ตลอดหลายปีที่ผ่านมา เราต้องผจญกับเหตุการณ์ไฟไหม้ครั้งเลวร้ายมากมาย อย่าง เหตุการณ์ไฟไหม้คอร์รัล ซึ่งเริ่มปะทุจากบริเวณเทือกเขามาลิบูและกินเวลาอยู่หลายวันกว่าจะดับได้ ในฐานะนักผจญเพลิง สภาพภูมิประเทศถือเป็นปัจจัยหลัก คุณลองนึกภาพเวลาต้องปีนเขาพร้อมๆ กับลากสายน้ำไปด้วยซิ ต้องสวมชุดป้องกันเทอะทะท่ามกลางความร้อนระยำจากไฟป่า บางเคสโหมแรงถึงขนาดต้องระดมนักผจญเพลิงเกือบหมดแคลิฟอร์เนียให้มาช่วยกันดับ

มนุษย์ตัวเล็กๆ จะเอาอะไรไปต่อกรกับธรรมชาติได้?
ถูกเผงเลย ลมซานตา แอนา จะโหมไฟให้หนักขึ้นเป็นทบเท่าทวีคูณ อย่าว่าแต่เผากิ่งไม้ใบหญ้าเลยครับ แค่อยู่รอบๆ คุณก็ยังรับรู้ได้ถึงพลังการแผดเผาของมัน ไฟพวกนี้จ้างให้คุณก็เอาไม่อยู่หรอก บางเคสเปลวไฟจะท่วมสูงเกือบ 200 ฟุต เลยก็มี ยังกับนรกอเวจีเลยล่ะคุณเอ๋ย มันต้องอาศัยคนที่ชำนาญ ผ่านการฝึก และมีวินัยจริงๆ ถึงจะเอาไฟพวกนี้อยู่

เหตุการณ์ไหนที่ทำให้คุณผวาสุดๆ?
ตอนไปล้อมปราบไฟป่าแล้วถูกพวกมันล้อมกลับ ผมบอกหัวหน้าว่า “ไอ้ไฟนั่นมันจะโอบรอบสันเขาตีวงเข้าหาเราแน่ๆ!” เขาบอกว่า “ไม่หรอกมั้ง” ไม่ถึงสิบนาทีไฟนั่นก็ลามเข้าหาพวกเราจริงๆ เล่นเอาทิ้งสายยางวิ่งหนีเกือบไม่ทัน

นอกจากสายยางฉีดน้ำแล้วพวกคุณยังมีอุปกรณ์อะไรอย่างอื่นอีกบ้าง?
รถปราบดินกับเฮลิคอปเตอร์ หน่วยเรามีงานสนับสนุนทางอากาศใหญ่สุดแล้ว ฮ. เก้าลำ บางลำใช้ขนน้ำดับไฟได้ด้วย อย่างเครื่อง เบลล์ 412 ที่สามารถบรรทุกน้ำได้เที่ยวละ 360 แกลลอน แล้วก็ ฮ. ซิคอร์สกี แบล็ค ฮอว์ค อีกสามลำ ซึ่งเราเรียกว่าเครื่อง ไฟร์ ฮอว์ค พวกมันสามารถบรรทุกน้ำได้เที่ยวละ 1,000 แกลลอน

รถปราบดินมันมาเกี่ยวอะไรกับงานนี้ด้วยมิทราบ?
เราเอามาขุดทำแนวกันไฟครับ เพื่อแยกไฟกับเชื้อไฟ (กันไม่ให้ไฟลามต่อไปได้อีก) แล้วก็ไม่ใช่รถปราบดินธรรมดา แต่เป็นรถปราบดินที่ใหญ่ที่สุดในโลก เราจะใช้รถพวกนี้ขุดทำแนวชั้นนอก ส่วนแนวชั้นในเราจะใช้ทีมงาน ‘แคมป์ครูว์’ เป็นคนจัดการโดยใช้พลั่ว ขวาน กับเลื่อยไฟฟ้าเป็นเคร่ืองมือ

คุณวางระยะห่างตัวเองกับแนวไฟแค่ไหน?
พยายามเข้าไปให้ใกล้ที่สุดเท่าที่จะทำได้ โดยเฉพาะถ้ามันกำลังลามไปไหม้บ้านคุณ ถามว่าใกล้แค่ไหน? ยี่สิบฟุต สิบฟุต  ห้าฟุต บอกไม่ได้เหมือนกัน แล้วแต่สถานการณ์น่ะ

เคยเห็นสัตว์ป่าวิ่งแตกฮือเป็นเจ๊กตื่นไฟกับตาไหม?
เคยครับ คุณจะเห็นพวกงู กวาง สุนัขจิ้งจอก กระต่าย ละมั่ง หมูป่า วิ่งสวนผ่านตัวคุณไป สัตว์พวกนี้จะรู้โดยสัญชาติญาณว่ามีเรื่องไม่ดีเกิดขึ้นและพวกมันจะต้องหนีเอาตัวรอด

คุณไม่รู้สึกแปลกใจบ้างเหรอว่า ทั้งที่รู้ว่าเกิดไฟป่าเป็นประจำ แต่ทำไมคนถึงยังเลือกไปสร้างบ้านอยู่ใกล้พื้นที่เสี่ยง?
ไม่เลยสักนิด พวกเขาเลือกเอง ฉะนั้นจึงเป็นงานของเราที่ต้องทำให้แน่ใจว่าคนเหล่านั้นมีการเตรียมพร้อมที่ดี เช่น มีการวางเส้นทางอพยพ เรื่องเอกสารสำคัญต่างๆ ถ้าถามผม ผมคงไม่ขอไปอยู่แถวนั้นแน่ๆ เพราะผมรู้ดีว่ามันอันตรายแค่ไหน

แล้วเวลาเกิดเรื่อง คุณจะแน่ใจได้ไงว่าคนพวกนั้นจะยอมทิ้งบ้านอพยพออกมาง่ายๆ ต่อให้ไฟลามไปถึงสนามหลังบ้านพวกเขาแล้วก็เถอะ?
ถึงมันจะมีข่าวเรื่องไฟไหม้ป่าทุกปี แต่คนเหล่านี้ก็ยังลังเลที่จะทิ้งบ้านของตัวเอง ซึ่งเราก็เข้าใจนะ บ้านใครใครก็รัก แต่ถึงที่สุดแล้วอย่างไรเสียทุกคนก็ต้องเลือกเอาชีวิตตัวเองรอดไว้ก่อนทั้งนั้นแหละ บ้านน่ะวอดแล้วก็สร้างใหม่ได้

ภาพที่ทำให้คุณรู้สีกสลดหดหู่ที่สุด?
ภาพที่ชาวบ้านย้อนกลับมาเห็นสภาพบ้านตัวเองเหลือแต่ซาก บางคนถึงกับสิ้นเนื้อประดาตัว บ้านช่องห้องหับ ข้าวของเครื่องใช้ ที่สู้อุตส่าห์หามาได้ด้วยน้ำพักน้ำแรงต้องมาวอดวายไปต่อหน้าต่อตา

วันที่เลวร้ายที่สุดในชีวิตการทำงานของคุณ?
วันที่เราต้องสูญเสียเพื่อนร่วมงานไป มันไม่ได้เกิดขึ้นบ่อยหรอกครับ (ปีก่อนเราเสียเพื่อนร่วมงานไปสองคน สามปีก่อนหน้านั้นเราเสียไปหนึ่ง) แต่พอมันเกิดแล้วก็อดใจหายไม่ได้ อดกลัวไม่ได้ว่ารายต่อไปอาจเป็นเรา ทุกวันนี้ ก่อนออกไปทำงาน ผมจะบอกลาลูกเมียทุกครั้ง เพราะคุณอาจจะกลับไม่ถึงบ้านก็ได้

คุณมาทำอาชีพนี้ได้อย่างไร?
ผมเริ่มต้นทำงานนี้ตอนอายุ 20 ตั้งแต่จบออกมาจากโรงเรียนสอนดับเพลิงใหม่ๆ งานใหญ่ชิ้นแรกของผมคือเหตุการณ์จราจลเมื่อปี 1992 (เหตุการณ์ ร็อดนี่ย์ คิงก์) จำได้ว่าเราต้องรับมือกับไฟไหม้ตึก 70 หลัง ในเวลา 24 ชั่วโมง ซึ่งไม่เคยมีมาก่อนในประวัติศาสตร์ ตอนนั้นผมประจำอยู่ที่สถานีฯ เซ้าธ์ เซ็นทรัล สถานการณ์ในคืนแรกมันรุนแรงมาก พอรุ่งขึ้นสิ่งที่ผมเห็นก็คือทั้งถนนเต็มไปด้วยควันไฟเหมือนสงครามลงไม่มีผิด ตลอดสามวันที่ผมเข้ากะมันมีแต่ความสับสนอลหม่าน ชาวบ้านบางคนก็ให้กำลังใจเรานะ แต่พอขับพ้นไปอีกบล็อคกลับตะโกนด่ากับมีปาหินใส่เราซะงั้น

เรื่องประหลาดที่สุดที่คุณเคยเจอ?
ผมเห็นตู้เย็นเดินได้กลางถนน โอเค, มันมีผู้ชายสองคนช่วยกันแบกอยู่ทางด้านหลัง แต่จากมุมที่ผมเห็น มันดูเหมือนตู้เย็นเคลื่อนเองได้จริงๆ นะ

UPDATE