- มิเชลหายไปไหนมา?
มิเชลก็ไม่ได้หายไปไหน กลับไปที่นอร์เวย์ บ้านเกิดของมิเชล ก็อยู่ที่นั่นมาสามปีครึ่งแล้ว ตอนแรกไปทำงานโทรทัศน์ เป็นรายการเพลง แต่ว่ทีหลังเชลกลับไปเรียนด้านหนัง ก็เหลืออีกหกเดือนจบแล้วก็คงหางานทำที่นั่น

- เที่ยวนี้กลับมาทำอะไร?
กลับมาเที่ยวเฉยๆ มาเป็นฮอลิเดย์เยี่ยมเพื่อนๆ พ่อแม่พี่น้อง ปกติก็จะกลับมาสักปีละสองครั้งค่ะ

- ชีวิตที่โน่นเป็นยังไงบ้าง?
มันดีอีกแบบหนึ่ง ชีวิตของเชลมันเปลี่ยนไปเลย จากเมื่อก่อนที่เราเป็นคนมีชื่อเสียงนิดนึง แต่กลับไปที่โน่น ไม่มีใครรู้จักเลย ทุกอย่างที่ทำที่ดน่น มันเรียกว่าอะไรล่ะ มันทุกข์มากกว่า มันต้องต่อสู้มากกว่า เชลไม่ได้เป็นคนรวยหรือคนดังอะไรมากมาย ก็ใช้ชีวิตเหมือนคนธรรมดาทั่วไปน่ะค่ะ ซึ่งมันก็มีความสุข ง่าย สบาย

- ได้เที่ยวเฮฮามากกว่าอยู่ที่นี่ไหม?
มันก็เท่ากันนะคะ เชลก็ออกทุกวัน ไปดูงานศิลปะหากิจกรรมทำ แต่พอช่วงเสาร์อาทิตย์ โห ที่โน่นเขาเที่ยวกันเก่งมาก (เน้นเสียง) ดื่มเหล้าเมาตายกันหมดเลย (ศุกร์เสาร์ออกทุกคนเลยเปล่า) ใช่แล้ว

- คิดถึงงานในวงการที่นี่มั่งไหม?
อื้ออ.. บางทีก็คิดถึงบางทีก็ไม่คิดถึง อยู่ที่โน่นเชลไม่ต้องกังวลว่ากินไอ้นี่แล้วจะอ้วนขึ้น อะไรยังเงี้ย แต่ว่าตอนนี้ที่จริง ตอนนี้ที่เชลกลับไปเรียนหนัง เราจะนึกเสียดายที่เคยได้ร่วมทำงานกับคนเก่งๆ เคยเดินแบบ ถ่ายเอ็มวี อะไรยังเงี้ย ก็คิดถึงคนที่เคยทำงานมากกว่า เสียดายว่าถ้ามีโอกาสทำอีกครั้งหนึ่ง เชลจะสังเกตว่าเขาทำอะไรกันบ้างให้มากขึ้น ไม่ใช่แค่ไปทำงาน แต่งหน้าแล้วคัตเลย

- ช่วงที่หายไปเป็นปีๆ มานี้ มีอะไรเปลี่ยนไปบ้าง?
โอ้ เปลี่ยนไปเยอะเลย รู้สึกว่าตัวเองนิ่งขึ้น มันก็โตขึ้นด้วยน่ะ อายุยี่สิบเจ็ดแล้ว ไม่ใช่เด็กซ่าแล้ว มันมีอะไร คืออยู่ที่โน่นเชลค่อนข้างรู้จัก คุณค่าชีวิตมากขึ้น มันดึงตัวเชลกลับมาในโลกนี้ เหมือนว่าตอนที่เชลอยู่เมืองไทย มันง่ายที่เราจะคิดว่าทุกอย่างที่เกิดขึ้นมันเกี่ยวกับเรา แต่มันไม่ใช่ คือเราเป็นแค่คนหนึ่งในโลกนี้ ไม่ใช่เป็นคนพิเศษมากกว่าคนอื่น ตอนนี้เชลไม่ได้เรียกหาความดังที่เคยอยากมีมาก่อนเหมือนเมื่อตอนเด็ก แต่อยากมีความสุข มีคุณภาพชีวิตที่ดีขึ้นมากกว่า อยากไปเดินทาง

- ยังคิดถึงการร้องเพลงอยู่ไหม?
อยู่โน่นเชลก็ร้องเพลง คิดถึงนะ แต่ไม่ได้มีความคิดอยากจะกลับไปโน่น กลับไปร้องอีกที มันแก่แล้ว (หัวเราะ)

- ยังมีโอกาสเห็นคุณเป็น VJ แล้วสิ?
ไม่รู้อ่ะ ก็คิดถึงเหมือนกัน แต่เชลอยากเป็น ตอนนี้อยากอยู่เบื้องหลังมากกว่า คืออยากอยู่เบื้องหน้าเป็นพิธีกรไป ได้แนะนำสิ่งที่เราชอบ เมื่อก่อนเชลรู้สึกเราไม่ได้มีส่วนร่วมในงานที่ทำ เชลก็อยากทำงานด้านกีฬา อาหาร อะไรยังงี้

- อยู่ที่โน่นมีคนมาจีบเยอะไหม?
ก็มีเหมือนกัน ฝรั่งเขาก็ตรงมากเขาไม่ได้มีการวางตัว เขาจะเข้ามาชม คือเวลาออกไปข้างนอก ถ้า ใคร คือ ไม่ถึงมาจีบ แบบถ้าเขาคิดว่าใคร คือแค่อยากบอกว่าเธอเป็นผู้หญิงที่สวย ก็มีบ่อย แต่ว่าที่จีบเป็นจริงเป็นจัง มีบ้าง แต่มิเชลไม่ค่อยสนใจสักเท่าไหร่

- ฝรั่งกับคนไทยมาจีบเหมือนกันไหม มุกเดียวกันเลยรึเปล่า?
โอ้ย คนละแนว คือคนไทยจะน่ารัก จะดูแลอย่างดี คอยโทรหาทั้งวัน คุณถึงบ้านรึยัง เดี๋ยวไปส่งเดี๋ยวไปรับ แต่ที่โน่นเขาไม่ชอบโทรหากันบ่อยๆ เขาจะใช้เวลาออกไปกินข้าวกัน ไปทำอะไรด้วยกัน ทำกิจกรรมร่วมกันมากกว่า การดูแลการไปส่งมันไม่ค่อยเหมือนคนไทย แต่เชลชอบของฝรั่งเหมือนกันนะ มันก็ต่างๆ กัน อธิบายไม่ถูก แต่เขาจะไม่อาย อยากจีบเขาก็จะมั่นใจในตัวเองอย่างมาก คือจะเข้าก็เข้ามาเลย และไม่ยอมแพ้ด้วยนะ แบบว่าฉันไม่สนใจนะ (หัวเราะ) "อ้าวทำไม ขอออกไปกินข้าวด้วยสักครั้งหนึ่ง" บอก "ไม่เอา" เขาก็จะ "ขอเหอะ" คือเอาจนได้ ถือว่าเป็นเสน่ห์ของเขาเหมือนกัน ที่เขาไม่ยอมแพ้ เชลชอบตรงนี้ ผู้ชายที่ไม่ยอมแพ้เพื่อเรา ทำให้เราดูเป็นคนที่มีค่า

- ชอบคนที่เทกแคร์เก่งเหรอ หรือว่าไม่ต้องก็ได้?
ไม่ต้องเก่งๆ แต่คือ เชลชอบคนที่อิสระมากกว่า แต่เทกแคร์โดยที่เขาอาจจะไปใช้ชีวิตของเขา แต่ว่าเขาจะไม่ลืมเรา สิ่งเล็กๆน้อยๆอะไรยังงี้ เชลไม่ชอบเทกแคร์แบบมากๆ ชอบเทกแคร์คนอื่นมากกว่า

- คุณเป็นคนเปรี้ยวซ่อนหวาน หรือว่าเปรี้ยวสุดๆไปเลย?
เชลว่าคนอื่นจะมองเราเป็นคนเปรี้ยว แต่ความจริง ถ้าถามเพื่อนๆ เขาจะบอกว่าเชลเป็นคนหวาน ชอบเอาใจคนอื่น เป็นแม่บ้าน เขาจะเรียกเชลว่า "แม่" ด้วยความเราชอบเทกแคร์ไง คือว่าโอเค เชลเป็นคนที่เรียกว่าอะไรนะ... อาจจะซ่าบ้าง แต่จริงๆแล้วเรามีความหวานมากกว่า

- เป็นคนโรแมนติกไหม?
มาก เป็นคนโรแมนติกมาก แต่ทั้งหน้าทั้งบุคลิกไม่ให้เลยนะ คือเชลชอบแต่งตัวแบบเซอร์ๆเท่ๆ แต่ความจริงเป็นคนโรแมนติก ชอบทำกับข้าว ชอบทำสิ่งเล็กๆน้อยๆให้คนอื่น อย่างถ้ารู้ว่าเขาชอบหนังเรื่องนี้ เราก็จะสั่งมาจากเมืองนอกให้ จะทำสิ่งที่เขาชอบโดยที่เขาไม่ได้ขอ

- กลับมาถึงเมืองไทยจะตรงไปเที่ยวร้านไหนเป็นที่แรก?
จริงๆเป็นร้านอาหารมากกว่า เชลต้องไปโซนี่** กินอาหารญี่ปุ่น แล้วก็ไป คอตต้อ** เกษร เพราะมีสลัดที่อร่อยมาก ต้องไปกินส้มตำข้างถนน อะไรยังงี้ เอ่อ... กัลปพฤกษ์นี่ก็ต้องไป

- ถ้าอารมณ์อยากแดนซ์หรือดริ้งค์ล่ะ?
ข้าวสาร! เมื่อก่อนตอนยังเด็กอยู่จะชอบสีลม แต่เดี๋ยวนี้ยังไงก็ต้องข้าวสาร ชอบ มันเป็นถนนที่มีเสน่ห์ ส่วนที่โน่นเชลก็มีร้านประจำเหมือนกันชื่อ Hell's Kitchen เป็นร้านอาหารอิตาเลี่ยน ทำพิซซ่าอร่อยมาก แต่พอกลางคืนจะเปลี่ยนเป็นบาร์ แล้วคนจะมากันเยอะ แล้วก็มีร้าน Mono ซึ่งเป็นบาร์ที่ร็อกมากๆ เชลชอบไปร้านที่เปิดเพลงมันๆร็อกๆ แล้วได้เจอคนพวกเดียวกัน เชลชอบเพลงร็อก เพลงอิเล็กทรอนิกส์ พวกฮิพฮอพ หรืออาร์แอนด์บีนี่ไม่ฟังเลย เปิดไอพอดนี่จะไม่เจอเลย

- เครื่องดื่มโปรดของคุณคืออะไร?
มันเรียกว่า *** เป็นรัมผสมกับโค้ก อร่อยาก อยู่ที่โน่นจะดื่มประจำเลย

- เมื่อมองกลับไปคุณผิดหวังกับเรื่องอะไรมากที่สุด?
มันไม่มีเรื่องอะไรผิดหวังหรอก เพราะเชลรุ้ว่าทุกอย่างที่ผ่านมาสร้างให้เราเป็นคนที่เป็นอยู่ทุกวันนี้ แต่บางทีเชลอาจจะตัดสินใจเร็วไป พูดก่อนคิด พยายามให้คนอื่นเห็นว่า เฮ้ย เราซ่าจริงๆ เราไม่ได้กลัวใคร คือเหมือนว่าเชลอยากให้ทุกคนรู้ว่าเราเป็นยังงี้ ซึ่งตอนนี้เชลไม่มีใครที่ ใครอยากจะมาสนใจ มาทำงานกับเราก็ติดต่อเรา ไม่ได้วิ่งเข้าไปหาเองเหมือนเมื่อก่อน ไม่รู้สิ เรานิ่งขึ้นมั้ง มันไม่จำเป็นต้องทำเหมือนเมื่อก่อน ไม่แคร์อะไรมากมาย แคร์เฉพาะเพื่อนๆ คนที่เรารัก สบายใจ แค่นี้ก็พอแล้ว

- ยังติดต่อกับเพื่อนๆ สมัย Teen 8 Grade A หรือ JAMP อยู่บ้างไหม?
ไม่ได้คุยกันตั้งนานแล้วค่ะ แต่เพิ่งบังเอิญเจอเวย์ (ไทเทเนี่ยม) เมื่ออาทิตย์ที่แล้ว อา... เจนนี้ก็ไม่ค่อยได้คุย แต่ก็อยากคุยกันเหมือนกัน เวลามันไม่ลงตัวน่ะค่ะ

- แพลนอนาคตไว้ยังไง?
เอ่อ... ตอนนี้เชลติดกีฬาวินด์เซิร์ฟมาก จริงๆ เชลอยากจะเดินทางทั่วโลก อยากทำเรื่องเกี่ยวกับกีฬา อยากไปเจอวัฒนธรรมใหม่ๆ แล้วแนะนำให้คนอื่นๆได้รู้จักด้วย อยากจะเขียนด้วย ทั้งบทหนังทั้งหนังสือ ที่โรงเรียนเชลเพิ่งกำกับไปสามเรื่อง ไม่เคยคิดว่าตัวเองจะชอบด้านนี้ ก็สนุก แต่ว่าคงอยู่สายครีเอทีฟมากกว่างานเบื้องหน้า ชอบอะไรที่เป็นศิลปะมากขึ้น

- ไม่เคยเห็นคุณรับงานแสดงเลย ทำไมล่ะ?
เพราะว่าไม่มีใครให้โอกาสมั้ง เชลพูดไทยไม่ชัดอยู่แล้วมันก็ลำบาก แต่ว่าถ้าเชลจะแสดงอะไรเชลอยากแสดงหนังไทยจริงๆ อยากแสดงหนังไทยที่บทดีๆ แต่โอกาสยังไม่เข้ามา (ชอบหนังแนวไหน?) ชอบแอ็คชั่น ชอบเล่นปืน ชอบโดนตีอะไรยังงี้ แล้วก็บทที่มัน เอ่อ ชอบใครนะ ลืมชื่อเขาน่ะ ผู้กำกับไทยคนนึงที่ใส่แว่นน่ะ?

- เป็นเอก...
ใช่! ชอบ เพราะมันลึก มันไม่ใช่แค่สิ่งที่เราเห็น มันต้องคิดว่าความหมายของหนังจริงๆคืออะไร

- ตอนนี้ความรักของคุณเป็นยังไงมั่ง?
ก็เรื่อยๆ เชลไม่ได้เรียกร้อง หรือว่าค้นหามันเหมือนเมื่อก่อนแล้ว ถามว่ามีไหมมันก็มี แต่ไม่ได้ว่าสมบูรณ์แบบเพราะเราเลือกไม่ได้ว่าคนที่เรารักเขาอาจจะไม่รักเราอะไรยังงี้